simply

Time to let go.

posted on 16 Jun 2009 22:23 by alonniy  in simply

It's been a while.

So many things happened in the past few months.

So many stories to tell. But instead of keep rolling it over and over again,

I choose to let it all go...

 

I've been crying too much, I've shaded so many tears.

Although the answer to the question I long to hear is still left unanswered.

Although I never get to know how you really feel about me, I left it right there.

You have your life to live, your story to tell and I'm not a part of it.

I've hurt myself for too long and I don't blame you for it.

 

In fact, I have to thank you. : )

 

I just realize that this is getting nowhere and I have to do something about it.

I know I only hurt myself if I keep dragging it.

That's why I choose to let go.

 

I wish you well. Hope you'll find what you are looking for.

Whenever you feel bad, please know that I'll be here, wishing for you from a far.

Please know that I'll always love you. : )

 

Take care of yourself. Don't get cold.

0 Comments

ความสุขของ Mr.Lawrence

posted on 09 Mar 2009 21:35 by alonniy  in simply

วัันนี้ไม่ว้าวุ่นแล้ว  ｡ﾟ+.(´▽`)｡+.ﾟ+･゜

นั่งทำงานงุกงิกๆ ไปเรื่อยๆ ทั้งวัน

เคลียร์อีเมลล์ที่ค้างมาจากเสาร์อาทิตย์

ส่งเมลอัพเดทนายว่า มีความก้าวหน้าอะไรไปบ้าง (ฝรั่งชอบอ่านเมลสุดๆ)

 

แล้วก็ทำงานเสร็จไปอีกวันอย่างสบายๆ 

แปลกที่วันนี้ไม่หงุดหงิม

แต่ก็รู้สึกดี ...

 

เจอเค้าก็ไม่ได้ทุรนทุราย

คงเพราะฉันคิดมากจนเหนื่อย วุ่นวายจนเหนื่อย

ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับมัน ก็เลยปล่อยให้มันเป็นไป

อยากรู้สึกอะไรก็รู้สึกไป ฉันทำอะไรได้ซะที่ไหนกัน

ปล่อยไปแบบนี้สบายใจกว่ากันเยอะ

 

ความรู้สึกคนเราก็แค่นี้เอง

เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ไม่มีอะไรแน่นอน

ไม่เคยมีใครเศร้าตลอดเวลา  ไม่เคยมีใครมีความสุขตลอดเวลา

ไม่เคยมีใครไม่เศร้า ไม่เคยไมีใครไม่มีความสุข

 

แล้วก็กลับมาบ้าน นั่งเล่นเนต เช็คข่าว

กำลังพยายามเพลงใหม่ของ  Utada

ปรากฏว่าไปเจอใน   facebook  ของชีที่เอาเพลงใหม่มาลงให้ฟังด้วยตัวเอง

เย้ๆ เลยได้ฟังเวอร์ชั่นเต็มของเพลง    Merry  Christmas  Mr.Lawrence - FYI   จากอัลบั้มใหม่ This is the  One

พอตัวเองโหลดได้เลยอยากเอามาให้ชาวบ้านชาวช่องได้ฟังกัน

เพลงนี้ sample ท่อนเปียโนมาจากเพลง    Merry  Christmas  Mr.Lawrence จากหนังเรื่อง 

Merry  Christmas  Mr.Lawrence  (เออ เอาเข้าไปสิ ชื่อเดียวกันหมด)

ฟังแล้วชอบก็อย่าลืมอุดหนุนของแท้ด้วยเด้อ

แผ่นจะออกที่ญี่ปุ่นวันที่ 14  มีนานี่แล้ว

  

 


Merry Christmas Mr. Lawrence - FYI - Utada
Tags: lawrence, mr, utada, ความสุข1 Comments

Letters to Heaven

posted on 23 Feb 2009 21:29 by alonniy  in simply
Brother,

It's been a while.
I know you've been waiting to hear something from me and I really do want to write you something.
But I just can't bring myself to write it out. 

The thing is I am trouble, brother.
I just realize how much I have been so hard on myself lately.

I find it's hard to forgive myself when I make a mistake while I can easily forgive others.
I pick up on myself, criticizing and everything. I even hate myself some time.
Well, actually a lot of times. 

I still remember those times when you keep telling me to be kind to myself some time.
"Treat yourself nicely. It wouldn't hurt to indulge yourself once in a while." You said.
I keep telling myself that too, brother.
But you know all too well that saying is easier than done.

Look at me.
I can't even pick out a highlight for myself.
I am just this ordinary person.
I don't have the look and I don't have that kind figure every one would dream about.
I don't play sport. I can't sing. I can't play any musical instrument.
I can't swim and I can't even drive.

You used to praise me for my English.
But brother, many people around here can speak English.
It isn't a rare sight to see someone speaking English this day.
Maybe the problem is that I don't feel special anymore.
I don't feel unique or extraordinary or different anymore.

I wanna be special, brother.
Deep down inside, I really hope that if I am special, he would look at me.
That he would recognize me and talk to me. 
That one day he would see me.

Now you know my problem.
This is why I don't want to write to down in words.
I would yapping like an old hag.
I know you kind of enjoying this talking-nonsense part of me.
But to be frankly I really don't. I hate this love mode.
I find it's irritating. It gets me weak.   

I really wish you were here with me like old times, brother. 
Those shoulders I could cry when I get weak.
Those words to lift me up when I feel down. 
I really do...

Yours,

Mana
Tags: brother, letter0 Comments

บริจาคโลหิต หิต หิต....

posted on 29 Aug 2008 23:57 by alonniy  in simply


ไปบริจาคโลหิตมา....

หลังจากที่เดือนที่แล้วไปมารอบนึแล้วปรากฎว่า เลือดจางอย่างรุนแรง 

เมื่อคราวที่ตอนเช็คสภาพเลือดเสร็จ หมอก็หันมาถามหน้าเครียดว่า

"ไปทำอะไรมาค่ะ"

(หง่ะ เค้าไม่รู้หรอก)

"ปกติบริจาคเลือดแล้ว กินยาบำรุงเลือดหมดถุงรึเปล่าค่ะ"

"แฮะๆ  ปกติ กินได้ประมาณสามสี่วัน แล้วก็ลืม"

"คงเป็นเพราะบริจาคเลือดบ่อย แล้วไม่ยอมกินยาบำรุง ทำให้เลือดจาง" 

( ขอโทษ ข้าน้อยผิดไปแล้ว....)

หมอเลยสั่งมาอย่างเคร่งครัดว่า

"เอาวิตามินรวมไปกินนะค่ะ ร้อยเม็ด...กินวันละสามเม็ด หมดแล้วค่อยมาเช็คใหม่"

(เอี๊อก .... ไม่ชอบกินยา )

แต่ก็กล้ำกลืน ข่มขืนตัวเอง ให้กินยามาได้ตั้งหลายเม็ด
 
(แฮะๆ ตอนนี้ยังเหลืออีกเต็มกระปุก  ก็คนมันลืม)


วันนี้ตอนไปเจาะเลือด ตื่นตุ้นมาก กลัวเลือดลอย 

แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี อิอิ

คนจะทำบุญ อย่ามาห้ามซะให้ยากส์

นอนให้เลือดไป แผ่เมตตาไป สบายใจขนาด...
 
----------------------------------- 

ฉันโรคจิตอ่อนๆ ชอบบริจาคเลือดน่ะ ทำมาตั้งแต่น้ำหนักเพิ่งถึงเกณฑ์ตอนประมาณมอหก 

(กว่าจะบิวด์น้ำหนักมาได้ขนาดนี้ แทบแย่)

แล้วก็พยายามทำต่อมาเรื่อยๆ ไปทำทุกครั้งที่มีโอกาส

ตอนนี้ได้ 12 ครั้งแล้วเย้ๆ จะทำไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ตายไปซะก่อนนะ อุอุ 
 
 
"เอาบุญมาฝากทุกๆคน รับไปซะดีๆ อย่าให้มีน้ำโห   "
 
อิอิ ย้อเย่นน่ะ .....


Tags: blood, donation, เลือด5 Comments

ไม่รู้จักพอ

posted on 17 Aug 2008 23:09 by alonniy  in simply

ในที่สุดฉันก็ได้เข้าใจความจริงอะไรบางอย่าง

หลังจากเฝ้าถามตัวเองมานับครั้งไม่ถ้วน อ่านหนังสือไม่รู้ตั้งกี่เล่ม

ที่ฉันเฝ้าสงสัยมาตลอดว่า

"ฉันขาดอะไรไป"

"ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่มีความสุขอยู่ตลอดเวลา" 

------------------------- 

ย้อนกลับไปมองตอนที่อยู่ปี 3 ปี 4  ที่ฉันเรียนหนักมาก

ต้องตื่นตั้งแต่ตีสามตีสี่เพื่อไปเรียนให้ทันแปดโมงเช้า

(หอฉันอยู่ไกลน่ะ ต้องถ่อไปเรียนถึงท่าพระจันทร์ )

เลิกเรียนตอนบ่ายสามกว่าๆ ก็นั่งใช้คอมที่มหาลัยทำงาน เพราะไม่มีคอมส่วนตัว

กว่าจะกลับถึงหอก็สามสี่ทุ่ม นั่งอ่านหนังสือ ทำการบ้านต่อถึงเที่ยงคืน ตีหนึ่ง 

ทำแบบนั้นอยู่สองปี เหนื่อยมาก  แต่ฉันมีไฟ มีใจที่จะทำ มีแรงผลักดันให้ลุกขึ้นมาทำ

ทั้งๆ ที่ตอนนั้นฉันไม่มีเงินเดือน

ไม่มี PS2

ไม่มีนาฬิกาข้อมือของตัวเอง

ไม่มี Macbook

ไม่มีกระเป๋า dapper

ไม่มีรองเท้า Converse หนัง

มีน้อยกว่าตอนนี้ทุกอย่าง  แต่ฉันมีความสุข มีความฝัน มีกำลังใจ มีไฟ  

----------------------- 

ดูรอบๆตัวสิ accessories พวกนั้นที่ฉันเคยได้แต่ฝันถึง ตอนนี้ฉันมีหมด

แต่ฉันกลับรู้สึกขาด  ไฟนั้นมันดับไปตอนไหน เพราะอะไร

ทำไมฉันคอยแต่ไปมองหาสิ่งที่ยังไม่ได้มา

ไม่พอใจกับสิ่งที่มีซักที ฉันรู้ดีว่า ถ้าฉันไม่ปรับ attitude นี้ ฉันคงไม่มีวันมีความสุข

ต่อให้เปลี่ยนงานอีกที่ครั้ง ได้เงินเดือนเพิ่มอีกกี่พัน มีแฟนอีกซักกี่คน ฉันก็คงไม่มีวันมีความสุข  

เพราะไม่รู้จักพอ

-----------------------

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว  

หลังจากการเฝ้าถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก  

ว่าสิ่งที่ฉันขาดไป คือ ความรู้จักพอ  

ง่ายๆ แค่นั้นเอง ...... 

 

Tags: self, sufficient, พอ3 Comments
First | Previous | Next | Last